Heden ten dage (12 – 02 – 2008) is op een mooi gelakte voordeur van een huis waarin volledig onschuldige bewoners wonen een rode sticker gevonden van ‘t Nar = me waarop duidelijk het woord Nar = me is geschreven in goudkleurige letters. De bewoners van onderhavige pand schrokken zich een narrige buik toen ze de sticker ontdekten. De politie, erbij geroepen door de geschrokken bewoners, heeft een sterk vermoeden wie de daders zijn en wil dan ook met het onderstaand bericht uit het jaar ’99 de daders aansporen zulks nooit meer te doen op straffe van een tweede keer opgepakt te worden waarna er zelfs meer dan een waarschuwing, zoals in ’99, bij het nogmaals betrappen zal worden gegeven. Desnoods een sappige celstraf zodat die groepering eindelijk eens beseft dat ze niet alles zomaar kan doen in deze stad.

(1999)

Van onze correspondent.

Maandag 20 september vond er omstreeks half drie in de Lange Nieuwstraat te Schiedam iets voorbij het oude politie bureau een kleine schermutseling plaats tussen de politie en twee leden van een nieuwe stroming in de kunst die zichzelf het Nar = me noemt. Het incident duurde niet veel langer dan een paar minuten en werd dan ook door niemand opgemerkt. Geen voorbijganger, geen bewoner, werkelijk niemand heeft gezien hoe één van de leden van deze nieuwe stroming na zijn aanhouding met nogal wat bruut geweld tegen de muur van het voormalige politiebureau werd geduwd met de mededeling dat hij volledig in elkaar gestompt zou worden mocht hij zich willen verzetten tegen zijn aanhouding. Stevig bij de keel gegrepen hing de Nar = ist tegen de muur zonder dat er ook maar van enig verzet van zijn kant sprake was geweest. Onnodig ruw werd hij volgens eigen zeggen door een van de politieagenten behandeld, begeleid door voornoemde dreigende woorden van het in elkaar stompen. Al snel zaten, bij gebrek aan verzet, de leden van de nieuwe kunststroming achterin de politieauto en werden meegenomen naar het politiebureau voor verhoor. In het bureau bleek alras dat het ruwe optreden van de desbetreffende agenten volkomen onnodig was geweest omdat de twee leden van voornoemde kunststroming een onschuldig pamfletje op de muur van het oude, leegstaande politiebureau hadden geplakt met de mededeling dat dit gebouw moest worden behouden. Deze constatering kon, vreemd genoeg en o zoete ironie, echter niet voorkomen dat de Nar = ten volkomen onnodig toch zeker een uur werden opgesloten. Uiteindelijk liep alles met een sisser af hoewel een van de Nar = ten met een rood geschaafde, gehavende huid op de keel naar huis vertrok als gevolg van een volgens het slachtoffer wel zéér buitenproportionele mishandeling gezien het gepleegde delict van één illegaal opgeplakte sticker waarop de zo onschuldige tekst tot het behoud van het oude honk van de betrokken politiemannen.

Tot zover onze correspondent.

Wat later, op dezelfde dag van het incident, zijn wij, de redactie van deze krant, een van de woordvoeders van de Nar = tische stroming om opheldering gaan vragen omtrent de bedoeling van deze sticker-plakactie alsook om commentaar op het optreden van de politie. Desgevraagd antwoordde de woordvoerder dat hun stroming vond dat een zo authentiek gebouw met zo’n lange geschiedenis moest worden behouden temeer daar er ook tal van mogelijkheden zijn om het gebouw een andere functie te geven dan de huidige van toekomstig slooppand. Toch was dat niet de enige aanleiding, achter deze actie zat ook een diepere bedoeling die vanuit het Nar = tisch denken zijn basis heeft, namelijk; het laten zien hoe vreemd soms de dingen in de wereld geregeld zijn door er alleen maar op een andere manier naar te kijken. Zoals gezegd was hun illegale sticker-plakactie bedoeld als een poging iets te behouden. Onschuldig dus. Weliswaar was er in het kader van de hele actie wel voorzien dat de leden die de sticker zouden plakken aangehouden zouden kunnen worden. De actie had dan ook als bijkomend Nar = tisch doel aan te tonen dat het wel ietwat bizar is te worden opgepakt voor het plakken van een sticker voor een goede zaak terwijl er vervolgens en tegelijkertijd door de hele stad van die lelijke alles ontsierende muppies geplaatst zijn van waaruit zomaar allerlei reclametroep over de burger mag worden uitgegoten zonder het minste effect van een (ruwe) aanhouding of op z’n minst een proces verbaal. Nar = ten hebben uiteraard geen bezwaar tegen de reclame, zéér zeker niet, aldus de woordvoerder, maar waar het ze vooral om gaat is dat het nogal Nar = tisch is voor het één bijna te worden gemolesteerd terwijl het andere zomaar plaats kan vinden. We wilden in onze actie aantonen dat geld wel een heel belangrijke factor is bij het gladstrijken van geoorloofde, maar toch ongevraagde dus enigszins dubieuze (want aanzetten tot meestal overbodige aankopen) handelingen daar waar een, weliswaar illegale, positieve en onschuldige plak-actie direct een grove aanhouding tot gevolg heeft. Het Nar = me wilde in dezen gewoon aantonen dat er ook anders tegen zaken aangekeken kan worden. Beter nog, dat het anders kijken naar de dingen een zéér zwaar wegend onderdeel is van deze nieuwe Nar = tische stroming, Nar = ten namelijk zetten als het ware de dingen net even scheef in het plaatje van de algemene werkelijkheidbeleving opdat er in een multi disciplinaire kunst een nieuwe werkelijkheid ontstaat met vaak verrassende beelden. "Nar = tische beelden zullen we maar zeggen," aldus de woordvoerder van de Nar = ten.

Stijve Berend

Terwijl Huib zijn dagelijkse potje thee liet trekken, hoordehij zoals iedere morgen gemompel uit de slaapkamer van Henry komen.

Henry was de enige student in het Leidse studenten huis waarHuib geen contact mee had.

Meer als elkaar groetten deden ze niet.

Henry had eigenlijk met niemand in het studenten huiscontact, en deed al vele jaren over zijn rechten studie.

Hij woonde het langst in het studenten huis.

Huib vroeg zich af waar Henry over droomde, en dat iedereochtend.

Opeens werd hij bloed nieuws gierig, en besloot Henry maareens af te luisteren.

Hij liep naar de blauwe slaapkamer deur van Henry, de enigedeur in het huis die niet beschreven of beplakt was.

Zonder geluid kon Huib de deur op een kiertje zetten.

Tot zijn verbazing zag hij dat Henry niet sliep, hij bewoogzijn blonde weelderige krullen hoofd, op het ritme van zijn praten.

Wat hij zei en tegen wie dat schepte Huib zijn verbazing nogveel meer.

Stille Henry lag dood leuk met zijn stijve penis te lullen.

Hoewel zijn penis niet terug sprak, hield Henry op metpraten, alsof hij zijn lul wel kon horen spreken.

Dit was een zielige situatie, Henry had een gespletenpersoonlijkheid, de jongen was gestoord.

Huib wilde net de deur weer sluiten, toen hij Henry hoordezeggen,”Wie staat er bij de Deur”.

Om zich vervolgens om te draaien, en recht in het rood aangelopen gelaat van Huib te kijken.

“Sorry Henry, ik wilde vragen of je thee wilde drinken”, zeiHuib de stomheid van deze vraag realiserend.

Hij vroeg nooit iets aan Henry, dus al helemaal niet uit hetniets, of hij thee wilde drinken.

Henry glimlachte, en zei dat hij best een kopje thee lustte.

Verbaasd, vroeg Huib of hij die in zijn kamer wildeopdrinken.

“Ja prima, zei Henry vrolijk, alsof er niks gebeurd was.

Terwijl Huib de citroen thee inschonk, kon hij zichzelf welvoor zijn stomme kop rammen, moest hij soms ook nog vragen of Henry’s pratende leuter ook een kopje thee wilde.

Huib vermande zich en liep met het kopje citroen thee dekamer van Henry weer in.

Huib liet het kopje vallen, toen hij zag dat Henry nogsteeds druk in gesprek was met zijn jonge heer.

Henry keek naar het op de grond gevallen kopje thee, enwilde zeggen dat het niet uitmaakte, maar Huib was hem voor.

Huib, schreeuwde driftig gebarend, dat hij op zijn minst watvan slag was, dat hij had ontdekt dat een studie genoot met zijn pik lag tekletsen.

Henry draaide zijn hoofd weer naar zijn lul, en zei,”hoor jedat Berend, we hebben Huib wat van streek gemaakt’.

Tot walging van Huib, pakte Henry opeens zijn arm vast, ‘envroeg hem even te gaan zitten.

Huib zakte moedeloos neer op het bed naast Henry en zijn nogaltijd stijve leuter.

Hij realiseerde zich de belachelijkheid van de situatie.

Huib, die een bloedhekel had aan het motto,’doe maar gewoondan doe je al gek genoeg’.

Maar dit was wel het andere uiterste.

Henry keek Huib vriendelijk aan, en de stilte leek eeuwig teduren.

Maar Huib verdomde het nu het woord te nemen.

Aangezien Huib dit niet deed, en de lul van Henry ook zweegals het graf, moet Henry gedacht hebben, dan ik maar.

En hij zei, sorry Huib dat Berend en ik je zo aan hetschrikken hebben gemaakt, maar we praten al sinds ik mij kan heugen met elkaar.

Zo voelen we ons nooit eenzaam.

En denk nu niet dat we nonsens bepraten, nee daarvoor maakik wel een praatje met het meisje achter de kassa van de Supermarkt op deBreestraat.

Nee wij hebben het over geheel andere zaken, zoals overpolitieke zaken, de vooruitgang en andere boeiende onderwerpen.

Huib wilde niet onbeleefd zijn, maar wel duidelijk, dusvroeg hij waarom Henry dan geen gesprekken met zijn huis genoten voerde.

Waar Huib al bang voor was gebeurde, Henry schaterde van hetlachen, net iets te lang.

De koude rillingen liepen over de rug van Huib.

“Maar Huib, niemand kan mijn vragen zo goed beantwoorden alsBerend”.

Huib kreeg er nu echt genoeg van, en snauwde dat hij dieantwoorden zelf gaf, en niet zijn stijve Berend.

Henry lee niet uit het veld geslagen, en lag gemoedelijk eenhand op de schouder van Huib, Huib die meteen vroeg of Henry zijn hand weerwilde weg halen.

“Henry zei,’Huib wil je soms iets aan Berend vragen, dan kandat hoor’.

Huib was even stil, en besloot maar iets te vragen.

“Beste Berend is het niet ongelofelijk naar om aan iemandals Henry vast te zitten.

Henry keek naar zijn stijve lul, en begon te huilen.

Huib had hem niet willen kwetsen, en bood zijn excuses aan.

Maar Henry zei dat niet hij hem beledigd had maarBerend,’Berend vond het inderdaad niet prettig aan Henry vast te zitten.

Huib was helemaal misselijk, wist niks meer te zeggen omHenry te troosten, en verliet de huilende Henry, en de eindelijk slappe Berend.

In de gezamenlijke huis kamer hoorde hij Henry nog altijdjammeren, wat moest Huib doen voordat Henry enge dingen zou gaan doen, Henryhad hulp nodig, hij kon toch moeilijk aan zijn studie genoten door de telefoonzeggen dat hij een vraag had gesteld aan de lul van Henry?

Dus liep hij weer naar Henry, en zei”Henry ik denk datBerend een grapje maakte, en je best heel graag mag, hij vind waarschijnlijkdat je hem alleen wat teveel vragen stelt’.

Henry keek Huib aan, en zei,’denk je dat echt Huib’.

‘Zeket te weten Henry’.

‘Wil jij hem dit dan vragen’, vroeg Henry toen.

‘Goed dan’ zei Huib met een zucht.

‘Berend heb ik gelijk als ik zeg dat je Henry best mag, maardat je hem teveel vind vragen’.

Beide mannen keken afwachtend naar de inmiddels weer stijveBerend.

Henry keek op, en zei dat Berend hem niet had verstaan.

Huib ging met alle mogelijke tegenzin die een mens kanverdragen op zijn knieën zitten, en stelde dezelfde vraag nu vlak bij de eikelvan Berend nog een keer.

Maar Huib werd onderbroken door hard gelach, toen hij omkeekzag hij huis genoot Frits in het deur gat staan.

“sorry jongens, ik lag ziek op bed, en dacht dat ik hoordepraten, en wat blijkt Huib is aan het praten met de lul van Henry…………..

Pieter Zandvliet